De reis van een veteraan van patrouilles met hoge inzet naar klantensucces laat zien hoe missie en teamwerk nooit echt eindigen – ze evolueren gewoon.
Op 19-jarige leeftijd zat Josh Sergent alleen in een klein gebouw op een onbekende locatie op de Incirlik Air Base in Turkije. Urenlang staarde hij naar alarmen en videobeelden, getraind om alert te blijven wanneer alles om hem heen stil was. Het werk vereiste waakzaamheid. De zwaardere test was uithoudingsvermogen – vechten tegen vermoeidheid om 3 uur ’s nachts, wetende dat wat hij bewaakte belangrijker was dan zijn comfort. Vandaag de dag is Sergent in Charlotte, North Carolina, waar hij klanten helpt hun werkprocessen te optimaliseren bij Bluebeam. Oppervlakkig gezien lijken de twee rollen extreem verschillend. Toch draaien beide om dezelfde discipline: focus op de taak, vertrouw op het proces, sluit het geluid buiten. Voor Sergent eindigde de missie niet toen het uniform uitging.
De Missie: Van Kluizen naar Dorpen
Na Incirlik werd Sergent’s carrière veeleisender. Op de Shaw Air Force Base ontving hij al snel orders die hem naar Afghanistan stuurden. Hij sloot zich aan bij het 455th Expeditionary Security Forces Squadron en een Quick Response Force die bekend stond als de “Reapers”. De ene dag zat hij achter het stuur van een konvooivrachtwagen, de volgende dag achter een .50-kaliber machinegeweer. Zijn team patrouilleerde 32 kilometer (20 mijl) gevaarlijk terrein buiten Bagram Airfield, zocht naar geïmproviseerde explosieven (IED’s), deed invallen in wapenopslagplaatsen van de Taliban en reageerde na raket- of mortieraanvallen, waarbij ze naar de vermoedelijke lanceerplaatsen gingen om de verantwoordelijken te vinden. Eén missie duurde 36 uur toen voertuigen uitvielen en de chaos niet ophield.
Josh Sergent (tweede van rechts) diende bij het 455th Expeditionary Security Forces Squadron in Afghanistan, waar de missies varieerden van patrouilles van 36 uur tot het opbouwen van vertrouwen met dorpsoudsten.
Het teamwerk en de discipline waarop hij toen vertrouwde, blijven zijn carrière vandaag de dag leiden in ‘customer success’ (klantensucces) bij Bluebeam.
Voor Sergent was de kern van het werk niet alleen het overleven van patrouilles. Het ging om verbinding.
“Het belangrijkste onderdeel van onze missie was het opbouwen van een goede band met lokale dorpsoudsten om infiltratie door de Taliban te voorkomen,” zei hij. Het vertrouwen winnen, zo leerde hij, was even cruciaal als het meedragen van vuurkracht.
In de modder en wanorde van die uitzendingen smeedde Sergent de mentaliteit die hem nog steeds drijft: focus op de missie, pas je aan aan de chaos, vertrouw op je team.
De Moeilijkste Overgang
Toen Sergent in 2015 de Air Force verliet, dacht hij dat de zwaarste dagen achter hem lagen. Wat kon immers vergeleken worden met slapeloze nachten in Afghanistan of konvooien van 36 uur?
Het antwoord verraste hem: het burgerleven.
“De overgang van een strikte commandostructuur naar de bedrijfswereld voelde dubbelzinnig – je moet plotseling voor jezelf zorgen,” zei hij. Zes jaar lang had hij in een systeem geleefd waarin de missie altijd duidelijk was. Aan de buitenkant moest hij zich een weg banen door sollicitaties, interviews en kantoren waar de regels niet waren opgeschreven.
Hij geeft toe dat hij zichzelf onderschatte. “Ik deed mijn ervaringen tekort toen ik uit het leger kwam; ik realiseerde me niet hoe waardevol mijn ervaringen eigenlijk waren op de arbeidsmarkt.”
Werkgevers begrepen vaak verkeerd wat veteranen te bieden hadden. Die kloof liet hem twijfelen over waar hij thuishoorde en of zijn vaardigheden een plaats hadden in de civiele wereld.
Een Basis Vinden in de Bouw
Sergent had geen stappenplan na de Air Force. Wat hij wel had, was vastberadenheid om nuttig te blijven.
Dat leidde hem naar de bouw, waar hij werkte als projectingenieur, veiligheidscoördinator en assistent projectmanager voordat hij overstapte naar calculatie.
Het was niet glamoureus, maar het gaf hem een basis. De banen gaven hem structuur en een tastbare manier om vooruitgang te zien. En het was hier, midden in het maken van meetstaten en de documentchaos, dat Sergent Bluebeam ontdekte.
“Bluebeam was cathartisch voor mij als calculator – koptelefoon op, meetstaten maken, documenten beheren – het is gewoon een geweldige tool,” zei hij.
Na jaren van onzekerheid over zijn carrière gaf de software hem een gevoel van orde.
Die vonk leidde uiteindelijk tot iets groters. Eerder dit jaar zag Sergent een vacature bij Bluebeam voor de rol van Customer Success Manager. Zijn mix van bouwervaring, verkoopachtergrond en missie-eerst-mentaliteit sloot perfect aan.
Na een paar maanden ziet hij dat hetzelfde teamwerk en dezelfde discipline waarop hij vertrouwde in de Air Force direct toepasbaar zijn bij het helpen van klanten om succesvol te zijn.
De Missie Herdefiniëren bij Bluebeam
Voor Sergent was de overstap naar Bluebeam niet zomaar een carrière zet. Het was een manier om opnieuw verbinding te maken met iets vertrouwds: missie en team.
In de Air Force betekende succes het beveiligen van mensen en kritieke activa. In de bouw betekende het het gaande houden van projecten. Bij Bluebeam gaat het erom ervoor te zorgen dat klanten krijgen wat ze nodig hebben.
“Uiteindelijk gaat het erom, of het nu bij de Air Force of bij Bluebeam is, dat we naar een gedeelde missie toewerken,” zei hij.
Wat opvalt, is niet alleen de technologie, maar de mensen. Het teamwerk dat hij voor het eerst ervoer tijdens de basisopleiding – leren samenwerken met mensen met elke achtergrond aan een gemeenschappelijk doel – komt dagelijks terug in klantensucces.
Josh Sergent (linksonder) met zijn eenheid in Afghanistan, waar hij diende als onderdeel van het 455th Expeditionary Security Forces Squadron.
Van konvooipatrouilles tot het opbouwen van vertrouwen met lokale gemeenschappen: die ervaringen met discipline en teamwerk blijven zijn ‘missie-eerst’-benadering bij Bluebeam vandaag de dag vormgeven.
Luisteren, problemen oplossen, ter plekke aanpassen: de vaardigheden die zijn militaire jaren definieerden, bepalen nu zijn werk met klanten.
Sergent hoopt ook dat zijn verhaal andere veteranen aanmoedigt om hun eigen waarde duidelijker in te zien. “Onderschat jezelf niet. De discipline, probleemoplossing en het teamwerk die je in het leger leert, zijn direct vertaalbaar,” zei hij.
Het kostte hem jaren om zich te realiseren hoe verkoopbaar die vaardigheden waren. Nu bewijst hij het door zijn voorbeeld.
Veteranen dag Reflectie
Terugkijkend, kadert Sergent zijn verhaal niet rond gevechten of medailles. Wat hij het meest waardeert, is de continuïteit – de manier waarop een missie-eerst-mentaliteit hem voerde van een veiligheidsbunker in Turkije, naar konvooipatrouilles in Afghanistan, naar bouwplaatsen en nu naar klantgesprekken bij Bluebeam.
De inzet is veranderd, maar de aanpak niet. Blijf gedisciplineerd. Vertrouw op je team. Pas je aan als er dingen misgaan.
Deze Veteranen dag is het verhaal van Sergent een herinnering dat dienstbaarheid niet eindigt wanneer het uniform uitgaat. Voor veel veteranen evolueert de missie gewoon – in ouderschap, nieuwe carrières en het helpen van anderen om succesvol te zijn. Voor hem overleeft wat in het leger is gesmeed niet alleen in het burgerleven. Het bloeit op.
