Met een van de hoogste zelfmoordcijfers begint de bouwsector de uitdagingen rondom mentale gezondheid aan te pakken door bewustwording te vergroten, stigma’s te doorbreken en een ondersteunende cultuur te creëren.
Zoals veel mensen, leerde Lea Rummel hoe ernstig het probleem van mentale gezondheid kan zijn door persoonlijke ervaring.
Na te hebben geworsteld met angst en depressie tijdens haar studie en gediagnosticeerd te zijn met posttraumatische stressstoornis na het onverwachte overlijden van haar moeder in 2017, leerde Rummel uit eerste hand welke mentale en fysieke gevolgen zulke ziektes kunnen hebben.
Veel mentale gezondheidsproblemen zijn even ernstig, en soms ernstiger, dan veel medische of fysieke aandoeningen. Ze kunnen niet alleen voorkomen dat mensen hun werk doen, maar, in de meest ernstige gevallen, hen verhinderen om aan basisbehoeften zoals slapen en eten te voldoen.
De acute problematiek in de bouwsector
Hoewel werknemers in alle sectoren te maken hebben met mentale gezondheidsuitdagingen, lijken bouwvakkers meer dan de meeste anderen te worstelen.
De bouwsector heeft een van de hoogste zelfmoordcijfers, namelijk 53,3 per 100.000 Amerikaanse werknemers, volgens een studie van de Centers for Disease Control and Prevention uit 2020. Dit cijfer is vier keer hoger dan het nationale gemiddelde en vijf keer hoger dan het aantal dodelijke ongevallen in de bouwsector in zijn geheel.
“We besteden zoveel tijd aan fysieke veiligheid en gezondheid in de bouw,” zei Rummel, die werkt als elektricien-schatter bij het bouwbedrijf Rudolph & Sletten. “We moeten dezelfde inspanning leveren op het gebied van mentale gezondheid en veiligheid.”
Er zijn veel redenen waarom de bouwsector meer dan andere sectoren te maken heeft met mentale gezondheidsproblemen. De meeste banen in de bouw brengen een enorme fysieke belasting met zich mee voor de arbeiders, die ook te maken hebben met werkdruk en lange woon-werkverkeer. Werkloosheid komt vaak voor en onzekerheid is alomtegenwoordig.
Bovendien kunnen fysieke blessures op de werkplek leiden tot drugsgebruik en -misbruik, met name van krachtige pijnstillers en andere door artsen voorgeschreven medicijnen, aangezien arbeiders bang zijn dat het missen van een werkdag door een blessure hun baan of financiële zekerheid in gevaar zou kunnen brengen.
Focus op mannen
Een belangrijke risicofactor die boven deze stressfactoren hangt en het probleem extra ernstig maakt, is echter het volgende:
“Een van de belangrijkste risicofactoren in de bouwsector is dat het nog steeds een sterk door mannen gedomineerde sector is,” zei Rummel. “En helaas speelt toxische mannelijkheid nog steeds een grote rol in deze industrie. Toxische mannelijkheid is een gevaar voor vrouwen, dat is zeker, maar het is ook een gevaar voor mannen.”
Dit leidt tot stigma rondom mannen die hulp zoeken wanneer ze die nodig hebben voor mogelijke mentale gezondheidsproblemen, zei Rummel, waardoor sommigen naar zelfmoord grijpen. Hoewel vrouwen statistisch gezien vaker dan mannen een mentale aandoening hebben, is de kans dat mannen daadwerkelijk zelfmoord plegen veel groter. “Vrouwen grijpen sneller naar de copingstrategieën die ze nodig hebben, terwijl mannen in stilte lijden,” zei Rummel.
Het probleem van zelfmoord in de bouwsector werd opnieuw persoonlijk voor Rummel toen een van haar voormalige collega’s bij een vorige baan, die ze ook als vriend beschouwde, zelfmoord pleegde. En zoals bij veel gevallen, waren de tekenen dat hij mentaal worstelde achteraf duidelijk, maar moeilijk te herkennen voordat het te laat was.
“Er was één dag, een paar maanden voor zijn overlijden, dat hij me belde en me vertelde dat hij veel moeite had en het echt zwaar had, en hij leek echt door een moeilijke tijd te gaan,” herinnerde Rummel zich. “Maar aan het einde van het telefoongesprek zei hij: ‘Maar je kent me, ik kom er wel.’”
“Deels ligt het probleem voor degenen die deze waarschuwingssignalen en symptomen bij iemand opmerken, in het feit dat de overgrote meerderheid van de mensen geen idee heeft hoe ze iemand moeten benaderen of wat ze moeten doen,” voegde Rummel eraan toe.
Proactief de problemen aanpakken
De bouwsector is de afgelopen jaren pro-actiever geworden in het aanpakken van zijn mentale gezondheidsproblemen. Terwijl het onderwerp mentale gezondheid in de maatschappij grotendeels zijn stigma heeft verloren, doordat steeds meer mensen openlijk praten en hulp zoeken wanneer dat nodig is, heeft de bouwsector dit ook gedaan.
Dit omvat aannemers die direct actie ondernemen door te investeren in interne voordelen en programma’s die zich richten op mentale gezondheid. Rudolph & Sletten is een van deze aannemers.
Al voordat Rummel zich in 2023 bij het bedrijf aansloot, had Rudolph & Sletten initiatieven gestart om de dialoog en ondersteuning rondom mentale gezondheid onder werknemers te bevorderen. Maar Rummel bracht, naast haar vaardigheden als schatter, een nieuwe motivatie en passie voor het onderwerp.
Rudolph & Sletten had een commissie opgericht om toezicht te houden op de mentale gezondheidsprogramma’s van het bedrijf vóór Rummels komst, en had kleine maar krachtige initiatieven geïnitieerd, zoals het plannen van een 988-helmsticker om de bewustwording van de Suïcide- en Crisislijn te vergroten. Er werden ook stickers op de werkplekken verspreid met een QR-code voor meer gedetailleerde informatie over mentale gezondheid.
Rummel heeft op haar beurt een reguliere column over mentale gezondheid begonnen die verschijnt in de kwartaalnieuwsbrief van het bedrijf; het aankomende artikel bevat een lijst met boekaanbevelingen om collega’s te helpen positieve mentale gezondheidspraktijken buiten het werk verder te verkennen.
Rummel is ook uitgenodigd om te spreken voor interne en externe industriegroepen over het bewustzijn van mentale gezondheid in de bouwsector. Daarnaast heeft ze haar stem verleend aan interne videocontenties die aan medewerkers worden verspreid, waarin ze hen herinneren aan cruciale mentale gezondheidspraktijken en zorgen.
“Op dit punt in mijn carrière voel ik me erg comfortabel om te praten over mentale gezondheid en bewustwording van zelfmoord,” zei Rummel. “Voor mij is het makkelijk, dus ik heb er geen probleem mee om de stem te zijn die zich uitspreekt, omdat ik weet hoe uitdagend het kan zijn, en ik hoop dat mijn spreken anderen helpt zich beter of comfortabeler te voelen om er ook over te praten.”
Een voortdurende inspanning
De meeste bouwbedrijven die werknemersgezondheidsverzekeringen en Employee Assistance Programs (EAP) aanbieden, hebben al mentale gezondheidsvoordelen opgenomen in deze voorzieningen, aldus Rummel. Het simpelweg bewust maken van medewerkers dat hun voordelen bijvoorbeeld therapie, counseling of andere mentale gezondheidsbehandelingen dekken, is een krachtige stap die ze kunnen nemen.
Maar naast het bewustmaken van werknemers dat hun voordelen mentale gezondheid dekken, moeten bouwbedrijven ook blijven werken aan het creëren van een positieve cultuur van openheid rondom dit onderwerp. Door het blijven bevorderen van bewustwording, zowel op de werkplek als op kantoor, kan veel worden gedaan om het stigma rond mentale gezondheid te doorbreken, vooral onder de vele mannen die mogelijk nog steeds in stilte lijden.
Rummel zei dat er nog niet veel industriegerelateerde gegevens zijn die aantonen in hoeverre de inspanningen voor bewustwording van mentale gezondheid effect hebben, hoewel ze enkele anekdotische studies noemde die suggereren dat het aantal zelfmoorden in sommige gevallen is begonnen te dalen.
Toch, hoewel de harde gegevens nog niet bestaan, zei Rummel dat de return on investment die bouwbedrijven behalen door te investeren in bewustwording van mentale gezondheid en andere ondersteunende inspanningen, van onschatbare waarde is en het waard is om na te streven.
“Wat is het rendement op de investering?” zei Rummel. “Het is het redden van mensenlevens. En dat is meer dan de moeite waard om na te streven.”
